Evrenin Yolunu Kabul Et

Taoculuğun kökeni, doğa ve uyumla ilgili eski Çin inançlarına dayanır; ama filozof ’ye atfedilen ilk metni, MÖ 6. yüzyılda, yani düşünceler bakımından Çin’de Konfüçyüsçülüğün, Hindistan’da Caynacılık ve Budizmin ve erken Yunan felsefesinin ortaya çıkışına da tanık olan olağanüstü aktif bir zamanda yazıldı. ’nin kitabı Taode jing (Yol ve Yolun Gücü) ’yu, başka bir deyişle “Yol”u, bütün şeylerin altında yatan ve onları ayakta tutan, evrende düzenin kaynağı olan güç ya da ilke olarak tanımlamaktaydı. ’yu engellemek ya da kösteklemek yerine onu izlemek, yalnızca kozmik düzeni güvenceye almaya yardım etmekle kalmaz, kişisel manevi gelişime ve erdemli, başarılı ve olasılıkla daha uzun bir yaşama da yol açar. ’yu izlemek, daha modern bir ifadeyle “akışına bırakmak” anlamına gelir.

Lao Tzu

– Yol anlamına gelen Tao evrenin temel ilkesidir.
– Tao her şeye güç verir.
– Her şey dünyanın etrafında akarken, Tao değişmeden kalır.
– Bu akışı kesen eylemlerden vazgeçmeliyiz ve doğayla uyumlu, yalın bir hayat sürdürmeliyiz.
ve eylemsizlikle evrenin “Yol”unu kabul ederiz.

Yaşamın Yol’a uygun pürüzsüz geçmesi için ona ayak uydurmalı ve onunla birlik olmalıyız, yalnızca doğanın asli dengesini sürdüren basit eylemlerde bulunmalıyız.

Eylem ve Eylemsizlik

Tao’nun kendisi ebedi ve değişmezdir. Yaşam Tao’nun etrafında dönüp dolaşır; Tao’nun çizgisine ayak uydurmak adına insanlar maddi kaygılardan, hırs ve öfke gibi bozucu duygulardan uzak durmalıdır. Onun yerine barışçı, sade bir yaşam sürmeli, benliğin dürtülerine göre hareket etmek yerine doğayla uyum içinde ve kendiliğinden davranmalılar. Bu, tao’da asli olarak var olan wu wei, yani eylemsizlik kavramıdır; Taode jing’in dediği gibi: “Yol asla eylemez, yine de hiçbir şey yapılmadan kalmaz.” Gündelik yaşamda Laozi, wu wei’yi teşvik eden erdemlere büyük önem verir: tevazu, biat, karışmama, edilgenlik ve kopma.

Laozi’ni bilgisi, evren ve bileşenlerinin doğasına ilişkin uzun bir tefekküre dayanmaktaydı; Çin felsefesinde bu, yin ve yang’dır. Yin karanlık, nemli, yumuşak, soğuk ve dişil olan her şeyi kapsar; aydınlık, kuru, sert, sıcak ve eril olan her şey yang’dır. Her şey yin ve yang’dan oluşur ve ikisi dengedeyken uyuma ulaşılır. Taoculukta, meditasyon ve t’ai chi gibi pratiklerle – yaşam gücü qi’nin vücuttan akışını dengelemeyi amaçlayan fiziksel, zihinsel ve ruhsal egzersizler – zihinde, ruhta ve bedende böyle bir dengeye ulaşılmaya çalışılır.

Han hanedanı döneminde (MÖ 260-MS 220) Taocu felsefe bir din haline geldi. Meditasyon pratiklerinin üstatları ölümsüzlüğe götürdüğü sanılırdı. Taode jing’de ölümsüzlük fikri aslında amaçlanmaz. Tao’yu tamamen kabul eden biri, maddi olanın üstünde bir düzleme ulaşır ve kopmayla ölümsüzlüğe erişir. Ama bilge için “ölüm alemi yoktur” ifadesi, Taocu dinin mensupları tarafından harfi harfine kabul edilecekti; onlara göre Yol kabul edilerek fiili ölümsüzlüğe ulaşılabilirdi.

Benim sözlerimi anlamak da çok kolaydır, hayata geçirmek de; yine de dünyada hiç kimse onları anlayamaz ya da hayata geçiremez. – Laozi

Laozi (Lao Tzu) Kimdir?

Taode jing’in yazarının Zhou imparatorlarının saray arşivcisi olduğu, bilgisinden ötürü Laozi (Yaşlı Üstat) adını aldığı söylenir. Daha genç bilge Konf Fuzi’nin, diğer adıyla Konfüçyüs’ün, dini ayinler konusunda ona danışmaya gittiği sanılmaktadır. Ne var ki Laozi ile ilgili bilinenlerin hiçbiri kesin değildir. Tarihsel bir şahsiyet olmaması ve Taode jing’in aslında bir söylence derlemesi olması olasıdır.

Laozi

Efsaneye göre Laozi esrarengiz bir şekilde ortadan kaybolur; Konfüçyüs onu rüzgara binip gökyüzüne yükselen bir ejderhaya benzetir. Öykü şöyle devam eder: Zhou hanedanının gerilemekte olduğunu gören Laozi saraydan ayrılır ve yalnız kalmak için batıya gider. O sırada onu tanıyan bir sınır muhafızı bilgeliğiyle ilgili bir işaret ister. Laozi ona Taode jing’i yazar ve yoluna öyle devam eder, bir daha da ona rastlayan olmaz.

Taoizm

ÖNEMLİ ŞAHSİYET: Laozi
NE ZAMAN VE NEREDE: MÖ 6. yüzyıl, Çin

MÖ 7. yüzyıl – Popüler Çin dininde insanlar ilahların kaderi kontrol ettiğine inanır ve atalara tapar.
MÖ 6. yüzyıl – Konfüçyüs erdemin ve sayginin adil ve istikrarlı bir topluma yol açtığı etik bir sistem önerir.
MS 3. yüzyıl – kişisel aydınlanma yolculuğuna odaklanmasıyla önce Çin’e ulaşır.
20. yüzyıl – Komünist rejim Taoculuğu Çin’de yasaklar, bu yasak 1978’de kaldırılır.
20. yüzyıl – T’ai chi’nin fiziksel ve zihinsel disiplini Batı’da taraftar bulur.

Bu yazı 21 Kasım 2018 tarihinde yayımlandı ve bugüne kadar 385 defa okundu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

*

*